KADAU ERNST II, złotnik

Z Encyklopedia Gdańska
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

< Poprzednie Następne >
Ernst Kadau II, kubek z historią Narcyza, 1674-1679
Błąd przy generowaniu miniatury Chyba brakuje pliku /home/fundacjagdansk/domains/fundacjagdanska.hostingsdc.pl/public_html/images/f/fe/Kadau_II_Ernst.jpg
Ernst Kadau II, repusowane (trybowane) cyborium (puszka eucharystyczna) pozłacane, obsadzane kamieniami szlachetnymi, kościół św. Mikołaja w Elblągu
Hasło powstało dzięki Miastu Gdańsk
Partner redakcji

ERNST KADAU II (Kadaw; przed 1657 Gdańsk – 12 I 1690 Gdańsk), złotnik. Syn Ernsta Kadaua I, zapisany na naukę w warsztacie ojca w 1657. Pracę mistrzowską wykonał u Johanna (Hansa) Uphagena w 1674. 17 X 1675 uzyskał obywatelstwo miejskie Gdańska. Funkcję kompana (podstarszego) tutejszego cechu złotników pełnił w latach w 1680 i 1685, starszego cechu – 1681 i 1686. W jego warsztacie terminował Nathanael Detloff.

Od 1675 mąż poślubionej w Gdańsku Marii Magdaleny (pochowana wraz z mężem 8 IX 1695 w wieku 39 lat). Ojciec co najmniej szóstki dzieci, chrzczonych i chowanych w kościele Najświętszej Marii Panny (NMP), córki Concordii (chrzest 21 XII 1684), Nathanaela (chrzest 8 XII 1681 – pochowany 16 IV 1685), nieznanej płci dziecka, pochowanego 17 I 1777 po czterech tygodniach życia oraz trzech dalszych synów, których w 1685 zapisał na naukę: Johanna Ernsta, Gabriela (chrzest 28 I 1680) i Emmanuela (chrzest 27 VI 1684), z których dwaj pierwsi uzyskali tytuły mistrzowskie. Johann Ernst był w latach 1706–1711 złotnikiem w Królewcu (Königsberg).

Używał znaku warsztatowego z monogramem J/EK w trójliściu (dla odróżnienia od działającego nadal warsztatu ojca) oraz EK w prostokącie. Wśród jego dzieł znajdują się sprzęty sakralne: kielichy (Bydgoszcz, Ostrowite), puszki eucharystyczne (kościół św. Mikołaja w Elblągu, Nowa Cerkiew, Postolin), monstrancja (dawniej Nowy Staw), ramy feretronu (Giemlice), oraz świeckie: kubki ( Muzeum Narodowe w Gdańsku, Altonaer Museum w Hamburgu). Na uwagę zasługują unikatowe w gdańskim złotnictwie cztery kufle z korpusem rzeźbionym – prawdopodobnie przez Christopha Mauchera – w kości słoniowej (Zamek Królewski na Wawelu, Kunsthistorisches Museum w Wiedniu, Wadsworth Atheneum w Hartford, dawniej też Herzogliches Museum w Gotha) oraz dzban (Staatliche Museen w Kassel), oraz taca z kością słoniową (Kunstgewerbemuseum Berlin).

Pochowany 17 I 1690 w kaplicy złotników Św. Krzyża w kościele NMP. Po jego śmierci warsztat prowadziła wdowa Maria. Zob. też złotnictwo. AFR





























Bibliografia:
Weichbrodt Dorothea, Patrizier, Bürger, Einwohner der Freien und Hansestadt Danzig in Stamm- und Namentafeln vom 14.–18. Jahrhundert, Klausdorf–Schwentine 1986–1992, Bd. 2, 477.

Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Widok
Działania
Partner Główny



Wydawca Encyklopedii Gdańska i Gedanopedii


Partner technologiczny Gedanopedii